Guards! Guards!

Aínda somos unha lingua minorizada pero polo menos xa podemos ler a Pratchett en galego grazas a Boadicea que está a facer un traballo salientábel coas súas traducións de clásicos de xénero (Dick, Le Guin, Miéville, Stephen King en breve...). Deste libro non hai moito que dicir, creo que é a cuarta vez que o leo e así a todo desfrutei del coma se fose a primeira. Por algo moitos achamos que esta é a mellor porta de entrada ao Mundodisco. Por certo, parabéns ao tradutor por nomear a Cut-Me-Own-Throat Dibbler como Evasivo Perdocartos. Marabilloso.

Premier livre de Pratchett que je lis.

L'histoire est sympa et drôle. Les personnages sont attachants.

Mais j'ai dû m'accrocher pour venir à bout de cette lecture qui m'a demandé beaucoup de concentration. Le style est particulier et à force d'absurdités, je me suis retrouvée souvent perdue, à devoir relire un paragraphe pour en comprendre le sens.

Donc c'est un avis mitigé.

This book came highly recommended as an entry point into Terry Pratchett's Discworld. I found the characters and story humorous, but it felt like a bit of a slog to get through. I eventually found the humour a bit repetitive, although the story was tied up somewhat nicely at the end.

I am curious if it is worth giving the DiscWorld City Watch series another shot. Are there any better entry points to the series as a whole?

La primera aparición de la guardia de la noche y de su capitán, Sam Vimes. Descacharrantw en su desconstrucción de los retos de la fantasía heroica. No le doy cinco estrellas porque el final me parece un poco desdibujado.